person > art critics articles

VALERY KONEVIN


Prof. Dr. Willem Elias
Decaan Faculteit Psychologie en Educatiewetenschappen.Vrije Universiteit Brussel
Voorzitter van het Hoger Instituut voor Schone Kunsten (HISK)

"Het oeuvre van Valery Konevin is zeer merkwaardig omdat het een vormgeving is van een zeer diepe beleving van de wereld rondom hem. Hij is inderdaad niet begaan met zijn eigen gemoedstoestanden aan de anderen tot uitdrukking te brengen. Maar stelt zich vragen over de wereld rondom zich, zeg maar de werkelijkheid, want zo grondig bekijkt hij het. Boeiend is dat we bij hem in één persoon drie deskundigheden samen in evenredigheid aantreffen : de wetenschapper , de kunstenaar en door die twee , de kruising ervan : de filosoof. In zijn kunst geeft hij experimenteel vorm aan de vragen die hij zich stelt ,zonder zijn wetenschappelijke background te verloochenen. Dat maakt zijn werk zo intrigerend. Hij fantaseert er niet op los, maar loopt ook niet met positivistische zekerheden in de wereld rond. Hij wandelt, slentert en laat ons zien wat niet te zien is."


by SANFORD SIVITZ SHAMAN
Director, Fine Arts Exhibitions and Collections
Haifa University – Israel
1991

After decades of suppression and restrictions, the art world of the former Soviet Union began re-awakening and rediscovering itself in the 1970's. First there was the period from the mid 70's to the early 80's. Sparked by the government's infamous "Bulldozer Show," Western awareness of a Soviet avant-garde initially began to take hold in 1974, when Soviet officials literally bulldozed an exhibition of avant-garde artists outside Moscow. That event caught the eye of the West, and sowed the seeds of American and European interest in a Soviet avant-garde. It was also during this time that small pocket-size underground works of art began leaking out into the West, further stimulating interest.

This period eventually gave way to perestroika and the surfacing of the avant-garde, and a new art scene with a bold new generation of artists. According to the Polish writer Krzystof Stanislavski, these "new people of the 1980's," "...marked by the stigma of Afghanistan and Chernobyl," emerged from the underground and began to "operate officially," not only with their own cultural and artistic organizations, but also with their own music, avant-garde shows and cabarets. And, above all, as Stanislavski reports, "they paint a lot."

Valery Konevin was one of those artists to emerge from the underground avant-garde. Born in 1952 in Leningrad, Kovenin identifies himself as the founder of "Base Art," which he explains as being "... connected [to the] expression [of] more simple structures of World, Space, Time and relations between Man and God." As an "unofficial artist" in the former U.S.S.R., Konevin was forced to work - literally and figuratively - underground in basement studios. Not only were "unofficial artists" denied permission to rent studios, but they were also kept out of the "Union of Official Artists" and therefore unable to purchase supplies and materials at union art stores. "Unofficial artists" also had limited possibilities to exhibit their work. Following perestroika in 1989, Konevin was allowed to exhibit at the Exhibition Center in Leningrad.

But perestroika ultimately gave way to dramatic social and economic change. With it came one grave crisis after another, and many Soviets fled the country. And so Konevin like so many of his countrymen immigrated to Israel in 1990. Settling first in Kfar Saba, outside of Tel-Aviv, he ultimately moved to a studio in Tel-Aviv in the historic Jaffa area, which is the home to many artists and galleries.

Three different attitudes can be identified in Konevin's oeuvre. First there are his elongated figures, which appear most in drawing and painting. Secondly there is a decorative series of work with an emphasis on the employment of a unique textural background made up of a rich but subtle palette. And finally there are Konevin's abstractions.

But by and large Konevin is essentially an abstractionist. His approach to abstraction is quirky, sometimes humorous and economical – without being minimalistic. Working in a traditional manner, it is not hard to see that Konevin's structured economical abstract compositions are grounded in Malevich and Russian Constructivism (even though there also is a bit of Miro in his work). One hastens to add, however, that Konevin brings a contemporary immediacy to his painting that sets it apart from pure1y academic interpretation.

An interesting characteristic in Konevin's work is his tendency to "move in for a close-up."That is to say, that even though Konevin may be dealing with pure abstraction he moves his "viewfinder" very close to his subject. The effect here is that whatever the artist may be representing, the viewer feels as though it's being seen through a zoom lens. Whatever does not fit inside the viewfinder is cropped off.

When Konevin first came to Israel, he made a series of numerous black paintings. These have since given way to an emphasis upon a rich palette of varied colours. But it is a distinctive palette that has a unique leaning toward acid and pastel colours. Certain aspects of it also suggests a kinship with Miro.

Like most artists who have immigrated to Israel from the former Soviet Union, Konevin works outside the mainstream of the Israeli avant-garde. And like many of Russian immigrant artists in Israel, he is the recipient of growing European interest. Thus Konevin has been exhibiting and selling his work throughout Europe in addition to Israel and the United States.

Valery Konevin is an artist who finds his own way. He cannot be associated with any "schools", movements or "isms". What may be fashionable or the passing trends does not interest him. He paints in the way that is honest and true to his artistic character. And he paints in a manner and style that is clearly and distinctive1y his own.


Walter Vande Loo
medewerker Museum Hedendaagse Kunst Antwerpen

Intro
De doeken die hij zelf opspant worden zwaar geschilderd. Het komt er op neer om van niets te vertrekken, m.a.w. de knop van de geest uit te draaien en van niets te beginnen. Met de geest terug in het beginstadium, namelijk het primitieve, het belangrijkste van de geest is het begrijpen van het universum en zijn eigen ik. De geest die overvloeit in het universum, maar vervat ligt in de structuren van de geest en het universum zelf. Wat we denken of zien rondom ons is een illusie; een illusie die algemeen wordt en omvangrijk is. Dit is waarom de kultuur zich ontwikkelt.
In feite leren we meer spreken over meer, maar met minder woorden; dit is een veralgemening van de geest. De begrippen : orde - wanorde; symmetrie - assymmetrie; continuiteit - discontinuiteit; ..
In de zin van primitieve ideeën. Het onzeker concept zijn dat echter van verandering onderhevig is. Het begrip door de geest tijdelijk uitgeschakeld ofwel vastgelegd, komt steeds weer onder patronen, zoals muziek, voorstellingen en literatuur : samengevat primaire patronen.
Valery zijn kunst is 'PRIMARY ART' en vormt een lijn tussen verleden en toekomst. De primaire ideeën ontwikkelen zich in nieuwe patronen die nog nooit geconcipeerd werden.

Schilderkunst
Zijn abstracte werken zijn in zichzelf gesloten ruimten waarin de verschillende ideeën van voorstelling of patronen van de geest in het universum zijn opgenomen. De kleuren zwart en wit zijn basiskleuren van het werk zelf; kleuren op zichzelf samen met onze geest zijn eeuwig. Zijn werken 2-dimensioneel zijn ruimten waarbij de figuratie de schaduwen van de objecten worden verwijderd omwille van theologische redenen. Vaak plaatst hij 2 objecten (één zwart, één wit) in zijn abstracte werken; begin en einde van het spectrum is, zoals de uit- en ingang, om 2 dimensionale ruimten te verbinden met andere dimensies of werelden. Hij legt in zijn werk een duidelijk verschil tussen minimaal en primary art. Minimal art is een essentiele stap van onze cultuur gebaseerd op het concept van het economisch universum. Het concept is enkel correct in het primaire van de geest. De definitie van de primaire kunst is omvangrijker en weerspiegelt de geest van het universum. Misschien door zijn opleiding in ruimtetechnologie, tracht hij met zijn beelden die koloriek soms naiëf en lief overkomen, maar in werkelijkheid dat niet zijn. In zijn geheel voelen ze niet storend aan en liefst op buitenmaats formaat trekken zij de aandacht van de toeschouwer. De werken hebben een eigen karakter, maar wel doordacht eenvoudig weergegeven. Hij schildert niet alleen met de geest maar met het volle lichaam, het oerinstinct is dan ook duidelijk merkbaar. De werken zijn gelukkig niet achterhaalt, en gelukkig is hij geen navolger van bv.Karel Appel, Keith Haring of Jan Cobbaert, maar gewoon Valery Konevin.

Een bijbelse koning zegde eens, wijzend op een groepje spelende kinderen : "indien gij niet wordt als deze zult gij mijn rijk niet betreden". Bij nader toekijken ziet men duidelijk de doordachte details op de werken, de kleuren soms ongemengd, gewaagd zoals het rood, baby roos, of purper, trekken ongewild de aandacht. In de vele landen waar Valery tentoonstelde en waarvan verschillende galerijen en private instellingen werken in hun bezit hebben, zijn een duidelijk bewijs van zijn artistiek talent.

Fotografie
Naast zijn schilderwerken is hij ook bedreven in de fotografie. Hier weet hij de onderwerpen te combineren tot een geheel, hierbij het commentaar van collega's, filosofen en theologen aan zijn laars te lappen. Hijzelf vindt het op zichzelf niet zo belangrijk dat zijn foto's onrealistisch aanvoelen. Hij voelt aan zoals de schilder de onderwerpen in een bepaalde compositie te plaatsen, en bij nader toekijken vindt men er de eenvoud en fantasie in terug, zoals in zijn doeken. De esthetiek die er in zit is de zeggingskracht van het beeld zelf. De techniek, die dikwijls een kwestie van geld blijkt te zijn, tracht hij te minimaliseren. Hij distensieert zich van de wedloop in de snelle technische vooruitgang op dat gebied.
Hij zweert bij zwart-wit foto's en 2de hands camera's die hij na een opknapbeurt in zijn eigen atelier weet te redden uit de musea. Zijn donkere kamer is de polyvalente badkamer die hij enkel bij nacht ter beschikking heeft. Als Valery op stap gaat met zijn camera's, is het dan ook een ware belevenis. Waar zijn collega's voorbij gaan, blijft hij staan om af te drukken. Daarbij rustig zijn tijd afwachtend, met grillige weersomstandigheden. Niets is voor hem te veel om het gewenste resultaat te bereiken; hij neemt geen genoegen met onvolledige beelden. Het beeld dat wij van een foto waarnemen is per definitie onvolledig, maar dank zij zijn fantasie als achilder slaagt hij er in dit te vervolledigen. De discussie tussen kunst en fotografie weet hij te combineren tot kunstfotografie.

 

 

 


home · info@konevin.com